|
11 maart 2007
 |
meer schitterende foto's vind je in ons foto album
( fotograaf Ben Toetenel ) |
Dank zij de inspanning van een grote groep vrijwilligers waren we
als jonge vereniging in staat om een regionale oefenvoorronde te organiseren. Dat heeft heel veel vrije tijd van heel veel mensen gekost maar het was het allemaal waard.
Zoveel (43) ploegen, 450 deelneemsters (en 1 jongen) en dat vanuit heel Nederland. Geweldig.
Om 6 uur stond ik mijn auto al weer vol te laden. Slapen was er niet meer bij. Snoepjes, chips, computer, printer en nog veel meer spullen. Het moest allemaal mee.
Dan bij de sporthal alles er weer uit en op de juiste plek voor de dag krijgen. Met een hele ploeg de zaal optuigen, alles klaar zetten en dan, even paniek: er is geen muziek. Een telefoontje wees uit dat er iemand nog lekker in zijn bedje lag en dus snel wat aan heeft getrokken en binnen 10 minuten in de zaal was.
Pffff. En wat hebben ze het goed gedaan de hele dag door. En dat voor een crew die nog nooit iets met dansen had gedaan. Ja, de disco muziek maar niet zoiets als vandaag bij Dancin' Delft.
Dan een ochtendprogramma met de jongste categorieën. De D en C klasse. Maar eerst even Peter de Beer van Maarssen plagen. Omdat hij ervaring had met het leegdweilen van kleedkamers hadden we de attributen klaar staan. Gelukkig hadden we die niet nodig.
Het valt op dat ook in deze categorieën het niveau al aan het toenemen is. De scores qua uitvoering en choreografie logen er niet om. Ergens anders op onze website kun je de punten terug vinden. De jongsten van de vereniging lieten hun showdans nog even zien als overbrugging van de laatste dans naar de prijsuitreiking.
Als voorzitter mocht ik de prijzen van het ochtendprogramma uitdelen en de ploegen die een prijs mee kregen hadden die ook echt verdiend. Dan een snelle lunch, weggestopt in de gang omdat er ook nog een belangrijk dart-tournooi was. Maar ook dat mocht de pret niet drukken.
In de middag weer een volle tribune (totaal zijner 800 bezoekers geweest) en een hoog niveau aan dansen. Natuurlijk was er nog even een klein feestje omdat er een paar jarigen waren. Van Dancin'Delft was Tess de gelukkige, van Maarssen Jenneke en stonden we ook even stil bij Brigitte van Maarssen die morgen, maandag de 12 e 40 jaar wordt.
Helaas wisten we niet dat er nog een jarige was maar die meldden zich gelukkig zelf nog even.
Ondertussen had de EHBO wat klanten geholpen en werd de snoepstand stevig bezocht. En dat alles in een sfeer van verbroedering en volop plezier.
Dan de pauze tussen de laatste dans en de prijsuitreiking. Dan verander ik even in een hele trotse vader. Als je dochter van 14 met haar groep, een door haarzelf ontworpen dans en de eigengemaakte kleding voor de hele groep, de dans laat zien op het nummer Brasil. De reacties naderhand van de anderen deden me als vader groeien. Dan ben je gewoon weer even papa en geen voorzitter.
 |
meer schitterende foto's vind je in ons foto album
( fotograaf Ben Toetenel ) |
Voor de uitreiking van de prijzen was de wethouder van sport, de heer Dick Rensen, naar de sporthal gekomen. Voor hem een eerste keer kennismaken met de jonge vereniging maar zeker ook met onze sport: jazzdans. Dat liet hij in zijn toespraak ook duidelijk merken, maar de bewondering van hem naar de deelnemers was terecht.
Tussendoor mocht ik de wisselbeker nog even uitdelen aan het aanstormende talent. Het was daarom terecht dat de
D ploeg van K'Dans uit Zoeterwoude deze prijs weer mee naar hun woonplaats mochten nemen.
Tenslotte hadden zij de hoogste uitvoeringsscore van de D-tjes. Gefeliciteerd hoor meiden. Een trotse Karin Pleij kwam hem dan ook afhalen om hem in de bus mee terug naar Zoeterwoude te nemen. Of zij nu ook de oefenvoorronde volgend jaar organiseren is eigenlijk niet afgesproken.
Nadat ook de prijzen voor het middagprogramma bij de winnaars waren uitgedeeld was het nog even nagenieten en toen alles opruimen. Wat kunnen 450 kinderen toch een bende maken. Gelukkig waren de vrijwilligers, en dat zijn er wel een paar op een dergelijk dag, allemaal bereid om ook daar nog even de handen voor uit de mouwen te steken. Terecht was er daarna nog even naborrelen tussen de darters met een hapje erbij.
Een geslaagde dag waar ik met trots weer op terug kijk.
Emelia en Astrid bedankt voor de organisatie maar zeker ook Lidia, onze secretaris, bedankt voor de totale regie en het vele werk dat je er aan hebt gehad. Ook de tafelrokken kwamen mooi tot hun recht langs de tafels tegen de inkijk.
Tot volgend jaar?
.
|