21 april 2007

Meer foto's vind je in ons fotoalbum.

Op woensdag 18 april om 8 uur was er al veel bedrijvigheid bij de vereniging.
Een aanhangwagen vol met podiumdelen, dankzij Combiwerk die spontaan hun spullen ter beschikking stelden, werd naar het basketbalveld bij de Regenboogschool gereden.

Meester Bert Niemandsverdriet kwam erbij en zette daarbij zijn zeer professionele geluidsinstallatie op om voor de broodnodige muziek te zorgen. Wat moet een school toch zonder een meester die zoveel materiaal beschikbaar heeft en dit ook voor de school inzet bij de activiteiten.

Inmiddels waren Jorinka en Danielle ook aangekomen en na wat kennismakingshandjesschudden konden zij zich gaan opwarmen voor de klus van vandaag.
“Hoe laten we alle leerlingen van de Regenboogschool en de leerkrachten, inclusief de directeur, dansen”.
Dat de nieuwsbrief ook nog zoveel ouders zou opleveren was van tevoren niet bedacht maar wel erg leuk en spontaan allemaal.

Als eerste werd de onderbouw, de kinderen van groep 1 tot en met 4, aangeleerd wat ze moesten doen. Na een halfuurtje oefenen hadden de kids het goed onder de knie. Na limonade te hebben gekregen van de, als altijd, actieve ouderraad, konden zij in de school even uitrusten. Nu was het de beurt aan de groten, de bovenbouw (groep 5 tot en met 8).
Dat dit snelle leerlingen waren bleek uit de snelheid waarmee zij de dans te pakken hadden. Gelukkig kon een leerling Jorinka even de beginselen van het jumpen bijbrengen waardoor zij dit onderdeel in de dans kon inpassen

Om iedereen even op adem te laten komen was de bel voor de pauze een welkome onderbreking want, de echte klus moest nog gebeuren.
Na de pauze was het verzamelen geblazen. De onderbouw in de mooie nieuwe gesponsorde T-shirts, de wat ouderen in de bekende witte shirts en voor de groten was de kleding vrij gelaten. Alles en iedereen weer naar buiten en op het basketbalveld stonden de trainsters helemaal klaar.
De muziek werd gestart en dan zie je pas wat een massa het is, al die dansen kinderen en volwassenen. De spirit van de school, waar toch door sportieve prestaties een overvolle prijzenkast te zien is, was duidelijk aanwezig.

Na een “nog een keer, nog een keer”, werd de muziek weer gestart en ook nu was het enthousiasme met geen pen te beschrijven.
Een succes waar zowel de school als Dancin’ Delft leuke herinneringen aan over houdt.
Een activiteit die voor herhaling vatbaar is.