4 juni 2008

Het Dancin' Delft kampweekend stond te beginnen. Op woensdag leek het bij huize Breedveld wel een pakhuis. Alle attributen, kleding, materialen en nog veel meer stond opgeslagen in de huiskamer. Normaal leven was even niet meer mogelijk.

Dan is het vrijdag. Om 12 uur stonden de auto's voor de deur en was het een kwestie van passen en meten om alles en de kwartiermakers in de auto's gestouwd te krijgen. Gelukkig paste alles in de auto's en na wat broodjes te hebben gegeten reden er drie auto's met 6 mannen en 1 vrouw richting het zuiden.

Daar aangekomen werden we hartelijk ontvangen door Corrie, de mevrouw die het hele weekend voor ons zou gaan zorgen wat betreft het eten. Op het grasveld zelf stond al de aanhanger met de opblaasbare luchtkussens. Nadat de auto's leeg waren gehaald, alles een plekje had gekregen, de kamerindelingen waren opge-hangen was het de beurt om een eerste test te doen met de luchtkussens.

Daar bleek al dat de keuze om deze keer sterke mannen (hmhm) mee te nemen een goede was. De spullen wogen behoorlijk veel maar gezamenlijk was het een klusje, dat snel geklaard was. Binnen een kwartier nadat de luchtblazers in werking waren gezet stonden de kussens fier en hoog uit te tornen boven de kamplocatie.

Toen was het even rusten, een kopje soep met een broodje en wachten, wachten op de bussen. Die waren, omdat er gewacht werd op 1 kindje dat uiteindelijk toch niet kwam, later vetrokken dan gepland. Eindelijk kwam het bericht, we zijn er bijna. Muziek aan, camera's in de aanslag en kijken. Met veel getoeter kwamen ze de locatie oprijden en toen was het uitladen en verzamelen voor de eerste instructies. De kamers en bedden werden ingericht en daarna was het snel weer bij elkaar komen voor de eerste activiteit, het Dierenspel. In het omliggende bos hadden zich een aantal vreemde vogels en andere vreemdsoortige dieren genesteld zoals de Roepieroepievogel, de Wit Gestippelde Joehoe uil maar ook een Gekke Wilde koe. De opdracht was, zoek ze op en laat ze afteken op een lijste met vreemde dieren dat de groepen meekregen. Uiteindelijk was de groep van Ben Toetenel het snelste terug met een compleet goede lijst.

Terug in de recreatiezaal was het tijd voor de Bonte Avond. Bij het kampboekje zat een oproep om thuis vast wat te verzinnen en dat leverde leuke dansen en acts op. Met als speciale gasten een trio K3 dat qua omvang wel K6 leek. Ook de meiden van de groep 16 jaar en ouder deden de traditie gestand om weer een speciaal showmoment in te brengen. Tussendoor stond er stokbrood, salade en wat frituurhapjes. Helaas kon door het uitlopen het Nachtwachtspel niet doorgaan. Alle kinderen naar bed en….. Nee hoor, daar kwamen ze met kussens om de rest van de groep nog even te bedanken voor de eerste dag. Langzaam aan ging iedereen naar zijn slaapkamer en om 3 uur was het redelijk stil en ook voor de leiding tijd om even de ogen dicht te doen.

Op zaterdagochtend ontbijten en de corveeploeg mocht daarna de 115 borden, messen, kopjes en vorken afwassen en de andere eetattributen zoals boter, kaas, worst en hagelslag opruimen. Omkleden en om 9 uur de start van de zeskamp, met de inmiddels door iedereen bewonderde kussens als zeephelling en stormbaan. Dit alles vond plaats in een lekker weertje en de warme gezichten van de inspanning gaven duidelijk aan dat de planning voor de “natte middag” goed was. Na de lunch omkleden in zwemkleding en de start van het natte deel. Met veel waterspelletjes werd gestart maar wat werd het donker. Vanuit de verte hoorden we gerommel en ja hoor, het werd echt nat. Wat een regen. Toen de kleintjes stonden te bibberen werd alles stopgezet en de kleintjes gingen als eerste onder een warme douche. De groten dronken warme thee en kregen later de ruimte om zich warm te douchen.

Na het avondeten werd de spanning opgevoerd. In het bos waren vreemde wezens gezien en een deel van de leiding was plotseling weg. Aan de rand van het bos stond een tent en daar kwamen vreemde geluiden uit. De spooktocht ging beginnen. Voor de kleintjes met begeleiding en nog tijdens een beetje licht. De spoken en andere vreemde wezens hielden zich erg in en stelden zich later voor. Wat bleek, het waren gewoon de verdwenen leiding in daarvoor speciaal gemaakte en gehuurde pakken. Best wel spannend voor sommigen maar erg leuk om meegemaakt te hebben. Teruggekomen mochten de kleinsten niets vertellen en dat was best moeilijk als je zo vol bent van wat je hebt gezien.

Daarna was het de beurt aan de groten. Als ze niet durfden ging er toch ook leiding mee en daar maakten de jongsten (vanaf 10 jaar) graag gebruik van. Voor deze groepen was het inmiddels pikkedonker en ze mochten geen zaklantaarns meenemen. Dat kon de spoken alleen maar afschrikken. De spoken hebben zich dan ook lekker kunnen laten gaan en de groten hebben behoorlijk gegild. Een toevallig voorbijganger, die onze lichtroute zag en daar wel wat van mee naar huis wilde nemen heeft de schrik van zijn leven gehad toen hij bijna beet had en plots een donkere stem zei: Dat zou ik niet doen. Hij heeft daarna het snelheidsrecord fietsen uit angst gebroken.

Moe maar voldaan was het weer tijd om te gaan slapen maar tegen het idee in van de leiding, ze zijn moe en we zullen ze niet lang horen ging niet op. De volgende ochtend werd de rust wreed verstoord door de leiding die een half uur eerder dan gepland iedereen uit zijn/haar bedje haalde. Ook een deel van de leiding zelf werd met een hoop lawaai wakker gemaakt. Dat zij wat korter hadden geslapen was even pech hebben.

Na het ontbijt was er tijd voor het Disney feest. In het bos liepen allemaal Disney figuren, lagen spullen die bij die figuur hoorden en hingen er verspreid aan de bomen en takken spreuken uit dezelfde film. De kunst was het om die drie dingen bij elkaar te vinden en dat op een lijst te noteren. Wat een geren en dat zo 's morgens vroeg na twee dagen veel doen en weinig slapen. De eerste tekentjes van moeheid lieten zich toen al zien. Maar het programma was nog niet afgelopen. Als dansvereniging hoor je ook op kamp te dansen. Op zaterdag was er al even gedanst en nu op zondag werd de dans afge-maakt.

Na de lunch nog een laatste keer corvee en dansen tot je erbij neer valt leek het motto. Corrie kwam ook nog even kijken en kreeg een DD T-shirt met alle handtekeningen van de deelnemers als dankjewel cadeau voor de goede zorgen. Ten slotte heeft ze er een hele klus aan gehad om al het eten op tijd en lekker op tafel te krijgen.

De tassen stonden toen al buiten en de locatie was schoongemaakt. De bussen kwamen en nadat de chauffeurs nog even een bakkie koffie hadden gedronken en even hadden uitgerust van de heenreis kon het inladen beginnen. Toen iedereen weer een plekje had gevonden was het tijd voor zwaaien en op naar huis. Vele ogen hebben niet gezien wat er allemaal langs de route was te zien. De auto's waren uiteraard weer gevuld met alle spullen die mee terugmoesten.

Aangekomen in Delft vertelde John, zonder stem maar met megafoon op hard, de papa's en mama's dat de bussen eraan kwamen en dat de kinderen goed moe waren. Ook werd hen verzocht om ruimte te houden bij het uitladen van de tassen. Dat hebben zij dan ook allemaal keurig gedaan. Alle deelneemsters en 1 deelnemer bedankt dat jullie zo gezellig en vrolijk waren. Maar ook een enorm dankjewel aan de leiding. Zij hebben toch wel erg veel gedaan. Niet alleen tijdens het kamp maar ook in de weken ervoor door spullen te maken. Dankjewel allemaal voor een geslaagd weekend.

Tot volgend jaar zullen we maar zeggen.

Niet allle foto's passen op onze site dus meerdere reportages van onze fotografen staan op picasa:
http://picasaweb.google.nl/dddanskamp2008
http://picasaweb.google.nl/DDKamp2008

Een collage van de foto's staat z.s.m. in ons fotoalbum !